یک سخن معروف در فرهنگ ما وجود دارد که می گوید هر کسی بهر هرکاری ساخته اند. آنژیوکت ها در رنگ های مختلف تولید و ارائه شده اند، که این تنوع رنگ ها نشانه تفاوت در سایز گیج و کاربرد آن است. برای مثال مناسب ترین آنژیوکت برای کودکان آنژیوکت صورتی است. آنژیوکت آّبی از پرکاربرد ترین آنژیوکت ها در مراکز درمانی است. در این مقاله شما را با داروهای قابل تزریق از طریق آنژیوکت آّبی آشنا می کنیم.
داروهای نیازمند احتیاط تزریق از آنژیوکت آبی
قبل از خرید آنژیوکت آبی باید بدانیم آنژیوکت آّبی برای چه کسانی مناسب هستند و برای چه کسانی مناسب نیستند. داروهایی که با استفاده از آنژیوکت آبی باید با احتیاط تزریق شوند داروهای نسبتاً محرک مانند پتاسیم رقیق شده، برخی آنتی بیوتیک های قوی هستند. در این موارد سرعت تزریق اهمیت ویژهای دارد و باید آهسته و کنترلشده انجام شود. رقیق سازی مناسب دارو باعث کاهش تحریک عروقی و افزایش ایمنی تزریق می شود. حتی با وجود انتخاب سایز صحیح آنژیوکت آبی، تزریق داروی غلیظ بدون رقیق سازی می تواند منجر به آسیب عروقی گردد.
اهمیت انتخاب سایز مناسب آنژیوکت
هر دارویی برای بیماری خاص خود تولید شده و کاربرد دارد. هر دارو ویژگی های خاصی از نظر تحریک پذیری عروقی و سرعت ورود به جریان خون دارد. در صورت عدم تناسب میان خصوصیات دارو و مسیر تزریق، نخستین بافتی که دچار آسیب می شود دیواره رگ است. از دلایل اهمیت انتخاب آنژیوکت مناسب برای تزریق دارو ارتباط نوع دارو با قطر رگ، نقش در پیشگیری از فلبیت هستند. محلول های رقیق نیازمند جریان یکنواخت هستند، در حالی که داروهای نسبتاً غلیظ به فضای عبور بیشتری احتیاج دارند. آنژیوکت آبی برای ایجاد تعادل میان این دو وضعیت طراحی شده است؛ به گونه ای که از تجمع دارو در رگ و نیز وارد شدن فشار بیش از حد به دیواره آن جلوگیری می کند. تزریق دارو با سرعت مناسب و از مسیر متناسب، تماس تحریک کننده با دیواره عروق را کاهش می دهد و در نتیجه احتمال التهاب، درد و از دست رفتن مسیر وریدی کمتر می شود. برای استعلام قیمت آنژیوکت آبی به سایت ایران طبکو مراجعه کنید.
گروه های دارویی قابل تزریق
از مزایای استفاده از آنژیوکت آبی که بر قیمت آنژیوکت آبی تاثیر می گذارد می توانیم به تزریق داروهایی مانند سرم ها و محلول های مایع، آنتی بیوتیک ها، داروهای مسکن و ضد درد، داروهای گوارشی و ضد تهوع، داروهای قلبی در شرایط پایدار هستند. از سرم ها و محلول های مایع می توانیم به نرمال سالین، رینگر لاکتات، دکستروز ۵٪، محلول های نگهدارنده هستند. این محلول ها باید با سرعت ثابت وارد گردش خون شوند تا تعادل مایعات بدن حفظ گردد و آنژیوکت آبی امکان چنین تنظیم دقیقی را فراهم می کند.
از داروهای گوارشی و ضد تهوع می توانیم به متوکلوپرامید، اندانسترون، رانیتیدین اشاره کنیم. این داروها از نظر غلظت در حد متوسط قرار دارند و آنژیوکت آبی مسیر مناسبی برای تزریق ایمن آن ها محسوب می شود. داروهای قلبی در شرایط پایدار، برخی داروهای تنظیم کننده ضربان یا فشار خون در شرایط غیر بحرانی می توانند از این مسیر تزریق شوند، زیرا امکان تنظیم تدریجی اثر دارو فراهم می شود.
از آنتی بیوتیک ها می توانیم به سفازولین، آمپی سیلین، سفتریاکسون، وانکومایسین رقیق شده هستند. این داروها نیازمند ورود تدریجی و کنترل شده به جریان خون هستند تا تحریک عروقی به حداقل برسد. از داروهای مسکن و ضد درد می توانیم به استامینوفن تزریقی، کتورولاک، برخی اپیوئیدهای وریدی اشاره کنیم. تزریق آهسته این داروها از بروز عوارضی مانند افت فشار خون، تهوع یا ناراحتی عروقی پیشگیری می کند.
نکات پرستاری هنگام تزریق دارو با آنژیوکت آبی
از نکات قابل توجه برای پرستاران و کادر درمان هنگام تزریق دارو با آنژیوکت آبی می توانیم به تنظیم سرعت انفوزیون، پایش مداوم محل تزریق، شست و شوی مسیر قبل و بعد از تزریق اشاره کنیم. تزریق آهسته باعث تطابق بهتر فیزیولوژیک بدن و کاهش عوارضی مانند سرگیجه و افت فشار می شود. بروز قرمزی، تورم یا سوزش از علائم هشدار اولیه بوده و نیازمند بررسی فوری است. فلاش کردن با نرمال سالین از انسداد مسیر جلوگیری کرده و طول عمر آنژیوکت را افزایش می دهد.
- ۰ ۰
- ۰ نظر